Die Siebensprachigkeitsprüfung

 

Sketch zum 60. Geburtstag von Dir. Franz Josef Oberstaller
Aufgeführt am 12. Februar 2015 von Christian Zelger und Simon Schwarz

 

Die beiden Sekretärinnen Agnes und Susanne sitzen um halb 8 Uhr in ihrem Büro vor ihren Computern. Ein neuer Schultag beginnt.

 

Agnes: Guatn Morgn, Susanne!

Susanne: Guatn Morgn, Agnes!

Agnes: Von Schulåmp isch a nuis Rundschreiben kemmen.

Susanne: Schun wieder?

Agnes: . Iaz werdn von di Direktoren höggschte Qualifikationen verlång.

Susanne: (ironisch) Sell war mir nui.

Agnes: Do schteat, dass die Zwoasprochigkeitsprüfung iaz zu wianig isch.

Susanne: Was hoaßtn sell? Welln de epper a Dreisprochigkeitsprüfung für di Direktoren?

Agnes: Na! (kurze Pause) De welln glei a Siebensprochigkeitsprüfung.

Susanne: A Siebensprochigkeitsprüfung? (denkt kurz nach) , wenn de oaner schåfft, dånn inzer Direkter. (kurze Pause) Welche Sprochen werdn denn verlång? (neugierig) Lees vor!

Agnes: (auf dem Bildschirm suchend) Als erschtes isch do Deitsch aufglischtet.

Susanne: Guat, sell derft koan Problem sein. Dr Direkter red deitschzumindescht åb und zua.

Agnes: , obr seine geliebten Excel-Tabelln sein ållm deitsch gschriebn.

Susanne: Richtig. Und wås kimp nooch Deitsch?

Agnes: Italienisch.                       

Susanne: Er isch decht oft pan Direkter Aliprandini. Zemm werrn de woll Italienisch redn.

Agnes: , Latein sicher nit. Und wenn dr Direkter nit do isch, wia vorige Woch, wo isch er dånn? (kurze Pause) In Roum. Zemm werd er sicher aa Italienisch redn.

Susanne: Guat, dånn kemmer Italienisch aa oohooggn. (kurze Pause) Wås verlången sie als neggschtes?

Agnes: Englisch. Sell passt. Wenn i ihn eppes auf Deitsch frog, dånn åntwortet er miar auf Englisch.

Susanne: (lacht) , des isch mir aa schun passiert. (kurze Pause) Außerdem håt er Englisch schtudiert und unterrichtet. Des isches ållerkloanschte Problem.

Agnes: , und wenn er üben wellet, muass er lei ins Lehrerzimmer gian, zemm wird huier laimer Englisch gred.

Susanne: Des hån i aa schun mitgekriag. A wilds Durchanånder (kurze Pause) Wås kimpn nooch Englisch?

Agnes: Französisch.

Susanne: Französisch?

Agnes: Aa koane groaße Såch. Båll i geschtern in Lehrerzimmer wår, hånn i gheart, wia er Französisch gred håt – mit di Italienischlehrer. (kurze Pause) Als neggschtes steaht auf der Lischte im Rundschreibn ... (verwundert) Arabisch.

Susanne: (aufklärend) I hån amåll gheart, dass der Direkter a poor Johr in Nordafrika gleb und gårbeitet håt. Do håt der sicher Arabisch drlernt.

Agnes: Wia werd man denn „Das geht dann schon!“ af Arabisch soogn?

Susanne: Sell woaß der sicher. Do siig i koane Schwierigkeiten.

Agnes: Vielleicht isch der Spruch sogoor ausn arabischen Raum. Sell tat passn.

Susanne: Kannt sein. (kurze Pause) Und nooch Arabisch?

Agnes: Spanisch.

Susanne: (kichert)

Agnes: Wås håsch, Susanne?

Susanne: (flüstert etwas geduckt neben dem Computer vorbei) Mit seiner Maria werd er decht Spanisch redn.

Agnes: A , di Maria. Sell isch a Schneidige.

Susanne: (überzeugt, nüchtern und aufrecht) Mir sein aa schneidig.

Agnes: Sell sein mr. (kurze Pause) Und Lehrer håmmer derzehlt, dass der Direkter während die Sitzungen gäarn SMS schreib. De schreibber sicher auf Spanisch.

Susanne: (bestätigt und erleichtert) Guat! Dånn waret a schriftliche Prüfung aa koan Problem. (kurze Pause) Des schaugg wirklich guat aus für inzern Chef.

Agnes: Jå. Giamer nomåll ålls durch? Deitsch?

Susanne: Kånn er.

Agnes: Italienisch?

Susanne: Red er.

Agnes: Englisch?

Susanne: Fließend.

Agnes: Französisch?

Susanne: Kånn er aa.

Agnes: Arabisch?

Susanne: Passt.

Agnes: Spanisch?

Susanne: Im Schloof. (kurze Pause) Iaz tat mi interessiern, wås als sibbtes und letschtes auf der Lischte von Schualåmp schteat?

Agnes: (auf dem Bildschirm suchend, etwas schockiert) Oh, oh!

Susanne: (überrascht und neugierig) Wia, oh, oh?

Agnes: Des werd a Problem werdn.

Susanne: (etwas ungeduldig) Wås kånnen nooch so viele Sproochn no derzwischn kemmen? Soog schun, wås schteatn do?

Agnes: An denn werds scheitern.

Susanne: (noch ungeduldiger) Iaz soog schun!

Agnes: (lapidar und trocken) Pustrerisch! (nach kurzer Pause fast schon resignierend) Sell hån i ihn iaz no nia redn gheart.

Susanne: I aa nit. Nit an oanzigs Måll.

Agnes: (tief Luft holend, positiv) Af dr åndern Seit, inzer Direkter påckt ålls.

Susanne: (bestätigend) Sell schtimmp aa wieder.

Agnes: (freudig) Deswegn bring i ihm iaz des Rundschreiben – und gratulier ihm glei zu sein rundn Geburtstoog.

Susanne: I kimm mit.

 

Beide stehen von ihren Bürosesseln auf und gratulieren dem Direktor.

 

(C) 2015 by Christian Zelger