Die Siebensprachigkeitsprüfung
Sketch
zum 60. Geburtstag von Dir. Franz Josef Oberstaller
Aufgeführt am 12. Februar 2015 von Christian Zelger und Simon Schwarz
Die
beiden Sekretärinnen Agnes und Susanne sitzen um halb 8 Uhr in ihrem Büro vor
ihren Computern. Ein neuer Schultag beginnt.
Agnes: Guatn Morgn, Susanne!
Susanne: Guatn
Morgn, Agnes!
Agnes: Von Schulåmp isch a nuis Rundschreiben kemmen.
Susanne: Schun
wieder?
Agnes: Jå. Iaz werdn von di Direktoren höggschte Qualifikationen verlång.
Susanne: (ironisch) Sell war mir nui.
Agnes: Do schteat,
dass die Zwoasprochigkeitsprüfung iaz
zu wianig isch.
Susanne: Was hoaßtn
sell? Welln de epper a Dreisprochigkeitsprüfung für
di Direktoren?
Agnes: Na! (kurze
Pause) De welln glei a Siebensprochigkeitsprüfung.
Susanne: A Siebensprochigkeitsprüfung? (denkt kurz nach) Jå,
wenn de oaner schåfft, dånn inzer Direkter. (kurze Pause) Welche Sprochen
werdn denn verlång? (neugierig)
Lees vor!
Agnes: (auf
dem Bildschirm suchend) Als erschtes isch do Deitsch aufglischtet.
Susanne: Guat,
sell derft koan Problem sein. Dr Direkter red
deitsch – zumindescht åb und zua.
Agnes: Jå, obr seine geliebten Excel-Tabelln
sein ållm deitsch gschriebn.
Susanne: Richtig. Und wås kimp nooch
Deitsch?
Agnes: Italienisch.
Susanne: Er isch
decht oft pan Direkter Aliprandini. Zemm werrn de woll Italienisch redn.
Agnes: Jå,
Latein sicher nit. Und wenn dr
Direkter nit do isch, wia vorige Woch, wo isch er dånn? (kurze Pause) In Roum.
Zemm werd er sicher aa Italienisch redn.
Susanne: Guat, dånn kemmer Italienisch aa oohooggn. (kurze Pause) Wås verlången
sie als neggschtes?
Agnes: Englisch. Sell passt. Wenn i
ihn eppes auf Deitsch frog, dånn åntwortet
er miar auf Englisch.
Susanne: (lacht) Jå, des isch mir aa schun passiert. (kurze Pause) Außerdem håt er Englisch schtudiert und
unterrichtet. Des isches ållerkloanschte
Problem.
Agnes: Jå,
und wenn er üben wellet, muass er lei
ins Lehrerzimmer gian, zemm
wird huier laimer Englisch gred.
Susanne: Des hån
i aa schun mitgekriag. A wilds Durchanånder (kurze
Pause) Wås kimpn nooch Englisch?
Agnes: Französisch.
Susanne: Französisch?
Agnes: Aa koane
groaße Såch. Båll i geschtern in Lehrerzimmer wår, hånn i gheart,
wia er Französisch gred håt – mit di Italienischlehrer. (kurze Pause) Als neggschtes steaht auf der Lischte im Rundschreibn ... (verwundert) Arabisch.
Susanne: (aufklärend) I hån amåll gheart, dass der Direkter a
poor Johr in Nordafrika gleb und gårbeitet håt. Do håt der sicher Arabisch drlernt.
Agnes: Wia werd man denn „Das geht dann schon!“ af
Arabisch soogn?
Susanne: Sell woaß
der sicher. Do siig i koane
Schwierigkeiten.
Agnes: Vielleicht isch der Spruch sogoor ausn arabischen Raum. Sell tat passn.
Susanne: Kannt
sein. (kurze Pause) Und nooch Arabisch?
Agnes: Spanisch.
Susanne: (kichert)
Agnes: Wås håsch, Susanne?
Susanne: (flüstert
etwas geduckt neben dem Computer vorbei) Mit seiner Maria werd er decht Spanisch redn.
Agnes: A jå,
di Maria. Sell isch a Schneidige.
Susanne: (überzeugt, nüchtern und aufrecht) Mir sein aa
schneidig.
Agnes: Sell sein mr. (kurze Pause) Und Lehrer håmmer
derzehlt, dass der Direkter während die Sitzungen gäarn SMS schreib. De schreibber
sicher auf Spanisch.
Susanne: (bestätigt
und erleichtert) Guat! Dånn waret a schriftliche Prüfung
aa koan Problem. (kurze Pause) Des schaugg
wirklich guat aus für inzern
Chef.
Agnes: Jå. Giamer
nomåll ålls durch? Deitsch?
Susanne: Kånn er.
Agnes: Italienisch?
Susanne: Red er.
Agnes: Englisch?
Susanne: Fließend.
Agnes: Französisch?
Susanne: Kånn er aa.
Agnes: Arabisch?
Susanne: Passt.
Agnes: Spanisch?
Susanne: Im Schloof.
(kurze Pause) Iaz
tat mi interessiern, wås als
sibbtes und letschtes auf
der Lischte von Schualåmp schteat?
Agnes: (auf
dem Bildschirm suchend, etwas schockiert)
Oh,
oh!
Susanne: (überrascht
und neugierig) Wia, oh, oh?
Agnes: Des werd
a Problem werdn.
Susanne: (etwas
ungeduldig) Wås kånnen nooch so viele Sproochn no derzwischn
kemmen? Soog schun, wås schteatn
do?
Agnes: An denn
werds scheitern.
Susanne: (noch
ungeduldiger) Iaz soog schun!
Agnes: (lapidar
und trocken) Pustrerisch! (nach kurzer Pause fast schon resignierend) Sell
hån i ihn iaz no nia redn
gheart.
Susanne: I aa
nit. Nit an oanzigs Måll.
Agnes: (tief
Luft holend, positiv) Af dr åndern Seit, inzer Direkter påckt ålls.
Susanne: (bestätigend) Sell schtimmp aa wieder.
Agnes: (freudig)
Deswegn bring i ihm iaz des
Rundschreiben – und gratulier ihm glei zu
sein rundn Geburtstoog.
Susanne: I kimm
mit.
Beide stehen von ihren
Bürosesseln auf und gratulieren dem Direktor.
(C) 2015 by Christian Zelger